(butter escape.)

posted on 30 Oct 2009 08:42 by jajinae

ใช้ชีวิตอย่างผีเสื้อเพื่อความงดงามความสดใส
แม้สั้นๆ จะต้องพบจุดจบความเป็นไป
แต่ยังได้ไต่ตอมมวลบุปผา

หว่านเกสรผสมชีวิตลิขิตดอกไม้
กางปีกร่อนไปอ่อนไหวเหนือกาลเวลาค้นหาความฝัน
ฉันอยากเป็นผีเสื้อแบ่งปันความรักสักเพียงน้อยวัน
อาจสุขชั่วนิรันดร์หรืออาจฝันชั่วพริบตา

#1 By ชีวิตสำมะหาอันใด on 2009-10-30 08:55

#2 By tae_moship on 2009-10-30 09:20

ขอบฟ้ากว้างที่อยู่โพ้ลฟ้าไกล
อาจดูกว้างใหญ่จนอ่อนล้า
จึงมีทุ่งดอกไม้ ที่งามตา
คอยซ่อนความห่วงหา ห่วงใยในกลีบดอกของเกสร
รอให้โผบินลงมาชมทัก และพักผ่อน
ดื่มดำความสุขที่ชัดเจน
แล้วจึงค่อยออกบินด้วยแรง..แห่งฝันต่อไป

#3 By mr. tan-guy on 2009-10-30 10:22

ขอบอกว่าเข้ามาอ่านบล๊อกของคุณเจนทีไร รู้สึกใจที่มันแข็งๆ กระด้างๆของพี่ มันอ่อนลงทุกครั้งเลย big smile

#4 By โต๊ะคิ้งส์ on 2009-10-30 11:57

กลอนไพเราะมากมากค่ะ พี่เจน
Hot!

#5 By Millhz on 2009-10-30 15:58

แม้ผีเสื้อจะจากไปอย่างเดียวดาย

แต่มันก็ได้ช่วยผสมเกสรให้ดอกไม้..

big smile

#6 By ecOnuizer on 2009-10-30 16:40

กลอนไพเราะ เพราะพริ้ง เหลือเกิน Hot!

อ่านแล้วขนลุก

ผีเสื้อจงบินๆๆๆ

#7 By ณ มุมหนึ่งของหัวใจ กระเพื่อมไหวความเหงาเข้าครอบคลุม on 2009-10-30 18:53

ขอให้ผีเสื้อน้อยเข้มแข็ง และแข็งแรงพร้อมบินไปชื่นชมดอกไม้ตามที่ไฝ่ฝัน... big smile

#8 By Kiss The Rain on 2009-10-30 19:26

ให้ชีวิตโบยบินดุจผีเสื้อ
อิสระล้นเหลือบนฟ้าใส
บินมาตามความฝันบนฟ้าไกล
โบยบินไปตามใจที่ต้องการ
........
แม้ชีวิตจะแสนสั้น
แต่ได้บินตามความฝันอันหอมหวาน
ใช้เวลา...ทุกคืนวันให้สำราญ
แล้วลาโลกตามกาล...ที่อิ่มเอม

big smile

กลอนของคุณเจนไพเราะมากๆค่ะ